اشتباهات خواب کودک همیشه چیزهای واضحی مثل دیر خواباندن بچه نیستند. گاهی درست همان کاری که برای سریعتر خوابیدن کودک انجام میدهیم، بعد از مدتی باعث میشود او بدون همان شرایط نتواند بهآسانی بخوابد.
اشتباهات خواب کودک
متخصصان خواب کودکان مجموعهای از عادتهای رایج را بررسی کردهاند که از دوران نوزادی تا سالهای پیشدبستانی میتوانند روی خواب اثر بگذارند. البته نیازهای یک نوزاد تازهمتولدشده با کودک دو یا چهار ساله متفاوت است و هیچ توصیهای نباید بدون توجه به سن اجرا شود.
۱. همه چرتهای نوزاد در کالسکه و ماشین اتفاق میافتد
خوابیدن گاهبهگاه کودک در کالسکه طبیعی است، اما اگر تقریباً تمام چرتها همراه با حرکت باشند، بعضی کودکان به حرکت برای خوابیدن عادت میکنند.
برای خواب برنامهریزیشده، سطح خواب ایمن و ثابت انتخاب مناسبتری است. اگر نوزاد در صندلی خودرو یا وسیله مشابه خارج از شرایط استفاده معمول خوابش برد، توصیههای ایمنی خواب باید رعایت شود.
۲. شیر خوردن همیشه آخرین مرحله قبل از خواب است
در ماههای نخست، تغذیه مکرر نوزاد کاملاً طبیعی و ضروری است. اما در سنین بالاتر، اگر کودک فقط هنگام شیر خوردن بتواند به خواب برود، ممکن است هنگام بیدار شدن شبانه نیز همان شرایط را دوباره بخواهد.
در صورت مناسب بودن سن کودک میتوان بهتدریج میان تغذیه و لحظه خواب فاصله کوتاهی ایجاد کرد.
۳. با شنیدن کوچکترین صدا فوراً سراغ کودک میرویم
نوزادان و کودکان هنگام خواب صداهای زیادی تولید میکنند و هر صدا به معنی بیدار شدن کامل نیست.
برای کودکی که از نظر سنی توانایی آرام شدن دوباره را پیدا کرده، چند لحظه صبر کردن میتواند مشخص کند آیا واقعاً بیدار شده است یا دوباره خودش به خواب میرود.
این موضوع درباره نوزادی که گرسنه است، بیمار است یا نیاز فوری دارد صدق نمیکند.
۴. کودک همیشه باید کاملاً در آغوش ما خوابش ببرد
بغل کردن و آرام کردن نوزاد بخشی طبیعی از مراقبت است. مسئله زمانی مطرح میشود که کودک با بزرگتر شدن تنها با یک روش مشخص بتواند بخوابد.
متناسب با سن، میتوان بهتدریج فرصت داد کودک بخشی از روند آرام شدن را در محل خواب خودش تجربه کند.
۵. چرت روزانه کودک نوپا بیش از حد طولانی شده است
کودکان نوپا هنوز به خواب روز نیاز دارند، اما مقدار و زمان آن اهمیت دارد. خواب طولانی یا بسیار دیرهنگام عصر میتواند باعث شود کودک هنگام رسیدن زمان خواب شب هنوز کاملاً سرحال باشد.
بسیاری از کودکان بین حدود ۱۵ تا ۱۸ ماهگی از دو چرت روزانه به یک چرت میرسند، اما تفاوت فردی وجود دارد.
۶. کودک را خیلی زود به تخت بزرگ منتقل میکنیم
رفتن از تخت مخصوص کودک به تخت بزرگ یک تغییر مهم است. اگر این انتقال زمانی انجام شود که کودک هنوز آمادگی لازم برای ماندن در تخت را ندارد، ممکن است خواب شب به رفتوآمدهای مکرر تبدیل شود.
۷. یک ساعت قبل از خواب هنوز خانه پر از هیجان است
بازی بسیار پرتحرک، نمایشگرها یا فعالیتهای هیجانانگیز درست پیش از خواب میتوانند آرام شدن را دشوارتر کنند.
یک ساعت پایانی آرامتر با کتاب، گفتوگو، موسیقی ملایم یا فعالیت ساده میتواند پیام مشخصی به کودک بدهد که روز در حال تمام شدن است.
۸. ساعت خواب هر شب تغییر میکند
بدن کودکان نیز از الگوهای نسبتاً ثابت سود میبرد. اگر یک شب ساعت ۹ و شب دیگر نزدیک نیمهشب بخوابند، پیشبینی زمان خواب برای بدن دشوارتر میشود.
۹. بعد از خواب مرز مشخصی وجود ندارد
در سنین نوپایی و پیشدبستانی، کودک ممکن است بارها بهانهای برای بیرون آمدن از تخت پیدا کند؛ آب، اسباببازی یا یک بغل دیگر.
مرز آرام اما ثابت میتواند کمک کند کودک بفهمد بعد از اجرای برنامه خواب، زمان ماندن در تخت فرا رسیده است.
۱۰. والد هر شب کنار کودک میماند تا کاملاً بخوابد
برای بعضی خانوادهها این موضوع مشکلی ایجاد نمیکند. اما اگر کودک پیشدبستانی بدون حضور والد اصلاً قادر به خوابیدن نیست و این وضعیت خانواده را خسته کرده، میتوان بهتدریج میزان حضور را کمتر کرد.
۱۱. درباره شبادراری واکنش شدید نشان میدهیم
شبادراری در برخی کودکان پیشدبستانی اتفاق غیرعادیای نیست. سرزنش یا ایجاد اضطراب معمولاً کمکی نمیکند و حتی میتواند فشار روانی بیشتری ایجاد کند.
یک برنامه خواب ساده بهتر از ده ترفند مختلف است
نیازی نیست هر شب روش تازهای امتحان شود. یک توالی قابل پیشبینی مثل شستن دست و صورت، پوشیدن لباس خواب، مسواک، کتاب و خاموش کردن چراغها برای بسیاری از کودکان قابل فهمتر است.
اگر کودک خروپف شدید، وقفه تنفسی، بیداریهای غیرعادی، خوابآلودگی شدید روزانه یا مشکل خواب مداوم دارد، بهتر است مسئله با پزشک کودک مطرح شود و فقط به تغییر عادتهای خانه اکتفا نشود.
منبع: Parents
